از تمام دوستانی که بهم لطف کردن و نظر گذاشتند خواستم تشکر کنم

شهرام از هلند - شیما و سمانه از انگلیس- وحید از سوئیس واقای محسن ر- مانی- فرشاد – اقای صابری(بابابزرگ)- محسن قادری داداش گلم حمید - سعید – دوست خوبم سمین(تبریک به خاطر رتبه 728 کنکور )و میر محمودی-بردیا – شروین- ایمان سحر منوچهر از یونان .......عذر خواهی میکنم از دوستانی که از قلم افتادند از همتون ممنون امیدوارم بازم بهم این لطف کنین و بهم سر بزنین

آرزوی موفقیت تو تمام مراحل زندگی رو واسه همتون دارم

آدمک مرگ همینجاست بخند

دست خطی که تورا عاشق کرد

شوخی کاغذی ماست بخند

آدمک خر نشوی گریه کنی

کل دنیا سراب است بخند

آن خدایی که بزرگش خواندی

به خدا مثل تو تنهاست بخند

دست خطی که تورا عاشق کرد

شوخی کاغذی ماست بخند

فکر کن درد تو ارزشمند است

فکر کن گریه چه زیباست بخند

صبح فردا به شبت نیست که نیست

تازه انگار که فرداست بخند

راستی آنچه به یادت دادیم

پر زدن نیست که در جاست بخند

آدمک نغمه ی آغاز نخوان

به خدا آخر دنیاست بخند

به روي گونه تابيدي و رفتي            

                                     مرا با عشق سنچيدي و رفتي

تمام هستي ام نيلوفري بود                   

                                    تو هستي مرا چيدي و رفتي

كنار انتظارت تا سحرگاه                     

                                  شبي هم پاي پيچك ها نشستم

تو از راه آمدي با ناز و                       

                                 آنوقت تمناي مرا ديدي و رفتي

شبي از عشق تو با پونه گفتم               

                                دل او هم براي قصه ام سوخت

                        چه غم انگيز است

          تو شيدايي ام را به چشم خويش فهميدي و رفتي

                چه بايد كرد اين هم سرنوشتي ست

     ولي دل را به چشمت هديه كردم سر راهت كه مي رفتي

              تو آن را به يك پروانه بخشيدي و رفتي

بگيد بباره بارون دلم هواشو كرده

بگيد تموم شدم من بگين كه برنگرده

بهش بگين شكستم بهش بگين بريدم

نه اون به من رسيدو نه من به اون رسيدم

برهنه زير بارون خرابو در به داغون

از آدما فراري از عاشق گريزون

بزار كسي نبينه غرورو گريه هامو

بزار كسي نفهمه غم تو خنده هامو

يه داغ سفت وسختم يه باغ بي درختم

نفرين به روزگارم  سياهه روزو بختم

تنم داره مي لرزه  تو اين هواي پرسه

گاهي نداشتن دل به داشتنش مي ارزه

كاش روياهايمان روزي حقيقت مي شدند

تنگناي سينه ها دشت محبت مي شدند

سادگي مهرو وفا قانون انسان بودن است

كاش قانونهايمان يكدم رعايت مي شدند

سنگهاي همدلي از روي مكر است و فريب

كاش روزي چشمهايمان با صداقت مي شدند

گاهي از غم مي شود ويران دلم

اي كاش بين دلها غصه ها

 مردانه قسمت مي شدند

         *****************************************